Honduras

Honduras, een prachtig land in Centraal-Amerika, bestaat naast het vasteland ook nog uit de Baai-eilanden en de Zwaneneilanden (Islas Santanilla). Het land heeft veel water om zich heen. Zo is er in het noorden de Golf van Honduras en in het zuiden is er de Grote Oceaan. Kaap Cracias a Dios is te vinden op het oostpuntje van het land. Hier stroomt de rivier de Coco uit in de Caraïbische Zee. Naast de kust is er in het land vooral veel bergen te vinden, wat uiteraard zorgt voor prachtige natuur. Genieten van de natuur in Honduras gaat helemaal lukken in onder andere het natuurreservaat Rio Plátano, één van de vele natuurreservaten in dit land. Bij de berg La Ceiba is het nationale park Pico Bonito te vinden. Honduras laat je kennis maken met de cultuur van Centraal-Afrika en stadjes uit de koloniale tijd zijn hier te bezoeken. Oude Maya ruïnes zijn er om ontdekt te worden en je kijkt je ogen uit bij de overweldigende watervallen en het spotten van de ‘wilde dieren’. Deze bijzondere combinatie van cultuur, geschiedenis en natuur is nog niet eens compleet. Want aan de kust kan je het echte Caraïbische gevoel ervaren! Honduras behoort tot één van de minst door toeristen overspoelde landen van Centraal-Amerika. Daardoor is het land goedkoop gebleven en dat merk je aan de prijzen van de horeca. Goedkoper op vakantie naar een land wat werkelijk alles in huis heeft! Een ander voordeel is natuurlijk ook dat de cultuur zo nog echt te proeven is omdat het niet door massatoerisme om zeep geholpen wordt. De bevolking is vriendelijk en ontvangt je met open armen. Wat heb je als toerist nog meer te wensen? Een reis naar Honduras is prima te combineren met een bezoek aan de buurlanden El Salvador, Nicaragua en Guatemala. Overigens kun je het land (of eigenlijk de zee) hier ook prima ontdekken door te gaan duiken! Heb je nog geen duikbrevet, dan kun je dat hier (goedkoop) halen, bijvoorbeeld op één van de eilanden. Eten in Honduras heeft zowel Spaanse, Afrikaanse en Caraïbische invloeden, wat natuurlijk alles te maken heeft met de koloniale tijd.

Meer info    
     
     

Bezienswaardigheden

In Honduras is veel te zien en te beleven. Wil je de natuur in of juist cultuur snuiven (zowel van nu, de koloniale tijd of zelfs nog terug naar de tijd van de Maya’s)? Of ga je juist heerlijk voor het feestelijke gevoel van de Caraïben? Een combinatie maakt het vast nog interessanter. Doe eerst een rondreis en sluit af met een aantal heerlijke dagen aan het strand. Lekker lui in je hangmat mijmeren over alles wat je mee hebt gemaakt. Natuurlijk heb je eigenlijk helemaal niet genoeg tijd in 1 vakantie om die vele natuurparken te bezoeken en de Mayatempels te bekijken. Vooraf een planning maken wat je echt wilt zien is dus wel handig. Bekijk bij georganiseerde reizen goed of zij wel langs die dingen gaan die jij juist graag wilt zien. En geniet gewoon lekker van de lieve mensen en de mooie natuur.

 

Islas de la Bahía

Je houdt van vakantie vieren in de Caraïben? Maar heb je ook wel eens zin in iets anders? Dan is een bezoek aan de eilanden voor de kust van Honduras een prachtige keuze. Deze Baai-eilanden (Islas de la Bahía ) horen bij Honduras en zijn nog niet zo overspoeld door de toeristen zoals de bekende eilanden in dit gebied. Toch heb je hier gewoon die specifieke sfeer aan de kust met zijn heerlijke strandleven, de prachtige onderwaterwereld en uiteraard voorzien van palmbomen. Er is van alles om van jouw vakantie een onvergetelijke gebeurtenis te maken. Wat dacht je bijvoorbeeld van zwemmen met dolfijnen of snorkelen bij koraalriffen? De grootste eilanden zijn Roatán, Utila en Guanaja. Op Roatán ligt de hoofdstad Coxen Hole. De meeste mensen spreken hier Engels. Daarom spreekt men ook wel over Bay Islands. Sinds 1872 horen de Baai-eilanden bij Honduras. Deze eilanden zijn populair onder de Hondurezen zelf om op vakantie te gaan, maar tegenwoordig weten ook cruiseschepen de eilanden goed te vinden. De meeste accommodaties liggen op het grootste eiland Roatán. Overigens is Guanaja gevrijwaard van wegen en is alleen bereikbaar per boot. Duiken is één van de spectaculaire redenen om deze eilanden uit te zoeken als vakantiebestemming. Utila wordt meestal om die reden bezocht. Maar natuurlijk zijn de hagelwitte stranden en de turquoise zee ook niet te versmaden. Zwemmen met dolfijnen is natuurlijk een droom van menigeen. En dat kun je hier gewoon doen. Vanaf Roatán ga je met de boot naar het Instituut voor Maritiem Onderzoek. Een gedeelte is afgescheiden voor de dolfijnen en daar kan gesnorkeld worden. De dolfijnen reageren op een fluitje van de instructeur, die uitleg geeft aan de snorkelaars. En dan kan het feest beginnen. Wie wil dat nou niet? Dolfijnen, die om je heen zwemmen. Dolfijnen, die het prima vinden dat je ze aait! Hou je het liever boven water en heb je weleens zin in iets anders dan aan het strand liggen bakken? Wandelen is natuurlijk ook een prima idee. De heuvels en de schattige dorpjes aan zee zijn zeker een wandeling waard.

 

Maya ruïnes

Wie aan Honduras denkt, denkt waarschijnlijk ook al vrij snel aan de Maya’s en hun mysterieuze cultuur. De Maya’s leefden in Zuid-Mexico, Guatemala, Belize en dus ook in Honduras, en wel in het westen daarvan. Ze bouwden veel steden, ongeveer 60, en het is heel indrukwekkend om de overblijfselen van deze steden te zien. Bij het stadje Copán, in het westen van Honduras, vind je de Maya-ruïnes van Copán. Omgeven door een prachtig bos liggen deze indrukwekkende ruïnes. Copán was 24 vierkante kilometer groot en 20.000 Maya’s woonden hier. Omdat hier veel bewaard is gebleven, is hier veel te leren over de Maya cultuur. Er is dus veel te zien en je hebt dan ook echt wel even de tijd nodig om alles goed te kunnen bekijken en om het allemaal in je op te kunnen nemen. Natuurlijk is het verstandig om de bezichtiging met een gids te doen. Zo kom je veel meer te weten over deze boeiende beschaving. De ruïnes bevatten onder andere hiërogliefen die zeer goed gebleven zijn. Je vindt er verder bijvoorbeeld een hiërogliefentrap, een bal speelveld en tabletten van de belangrijkste koningen. Naast de ruïnes zijn hier ook mooie, tropische vogels te zien. Deze vogels zijn door Hondurezen gered en in het park gehuisvest. Al in de negende eeuw voor Christus werd hier voor het eerst gebouwd met stenen. Copán groeide uit tot één van de belangrijkste steden. Omdat hier weinig kalksteen voor handen was, werd hier vooral gebouwd met klei. De bloei duurde tot 1000 na Christus. Daarna nam het inwonersaantal af, waarom is niet helemaal duidelijk maar misschien kwam het door de droogte. Toen de Spanjaarden het land ontdekten was er weinig meer van over en, op de lokale bevolking na, wist uiteindelijk niemand meer dat hier een stad was. Tot in de negentiende eeuw, toen werden de ruïnes herontdekt. En een bezoek aan Honduras is sindsdien eigenlijk niet meer compleet te noemen zonder dat jij deze ruïnes zelf gaat ontdekken.

 

Río Plátano

Wil je graag het tropisch regenwoud ontdekken? In het gebied waar de Miskito’s wonen bevindt zich het natuurreservaat Río Plátano. Het wordt daarom ook wel de Miskito-kust genoemd. Hier vind je één van de weinige plekken waar het regenwoud nog onaangetast is. Je hebt hier een zone die beschermd is, maar ook een gedeelte wat als productiezone wordt gezien en daarnaast nog een bufferzone. Je kunt hier een expeditie houden onder leiding van een gids. Je leert de inheemse bevolking kennen maar ook een imposante dierenwereld gaat voor je open. Tapirs en reuzenmiereneters kun je zomaar tegenkomen. En vogelsoorten zijn er niet te tellen. Wandelend langs, maar ook varend op de Río Plátano verken je het werelderfgoed van UNESCO. Naast het tropisch regenwoud kun je hier ook mangroven bezoeken, lagunes bewonderen en natuurlijk het strand, niet te vergeten. Helaas is ook dit gebied inmiddels bedreigd en heeft de UNESCO het sinds 2011 op de lijst met bedreigde gebieden staan. Door de landbouw verdwijnen er ook hier jammer genoeg stukken bos. Maar ook is er illegale houtkap en wordt er illegaal gejaagd om commerciële redenen. Helaas strooide daarnaast de orkaan Mitch roet in het eten. De Hondurese overheid besloot naar aanleiding van deze orkaan om een waterkrachtcentrale te gaan bouwen in dit gebied. Helaas kan dit negatieve gevolgen hebben voor de unieke ecologie. Niet iedereen is blij met de UNESCO. Vooral de indianen die hier wonen zijn boos omdat zij niet mochten meebeslissen of het op de werelderfgoedlijst gezet zou gaan worden. Zij moeten nu omgaan met restricties. Aangezien zij al veel langer in dit gebied wonen dan dat Honduras bestaat, vinden zij dat zij de zeggenschap over dit gebied moeten hebben. Zij voeren ook aan dat zij hun traditionele leefwijze al niet meer onbeperkt kunnen uitvoeren, maar dat deze wel debet was aan het goed bewaarde regenwoud/gebied. Onderkomens voor toeristen worden gewoon geaccepteerd, terwijl de indianen strafbaar zijn als zij gebruik maken van de natuurlijke hulpbronnen, zoals zij volgens hun oude traditie gewend waren.

 

Meer van Yojoa

Het ‘Lago de Yojoa’ (meer van Yojoa) ligt bij Comayagua, Cortás en Santa Barbera. Het is het grootste meer in het land en wordt prachtig omgeven door bergen. In dit gebied valt gemiddeld ieder jaar 3.200 mm, waarmee het behoort tot de meest natte gebieden van het land. De temperatuur is gemiddeld 24° C. Waarschijnlijk is het meer ontstaan vanuit een vulkaan. Het is een soort schild wat uit gesteente bestaat uit het Pleistoceen en het Holoceen. Men veronderstelt deze oorsprong door het gesteente wat aan de oevers wordt gevonden. In de omgeving zijn nog meer dode vulkanen aanwezig. De hoogste berg bij het meer is 2700 meter hoog. Het meer zelf ligt op een hoogte van 632 m. In 1971 is het meer en zijn omgeving tot beschermd gebied verklaard. Je kunt hier dan ook veel mooie vogels en vissen zien. Maar liefst 400 soorten vogels vliegen hier rond. Onder andere koffie en ananas worden hier in de omgeving verbouwd en ook zijn er pinusplantages. Deze laatsten zijn bedoeld voor wetenschappelijk onderzoek. Aan het meer zijn er twee nationale parken. Dit zijn Nationaal Park Santa Bárbara en Cerro Azul Meámbar. Eerstgenoemde vind je in het noorden. De laatste juist in het zuiden. Ook is hier een archeologische opgraving: Los Naranjos. Helaas wordt deze prachtige natuur wel bedreigd. Zowel door natuurlijke erosie, maar ook door de mijnbouw, waardoor het waterpeil steeds verder zakt. Er wordt een poging gedaan om de bewoners bewust te laten worden van deze dreiging. Zo zal er meer overgegaan moeten worden op duurzame visserij en landbouw. Plaatsen die je hier kunt aandoen zijn Peña Blanca, dat direct aan de oever ligt, of Tegucigalpa (afstand 184 km) . Op 70 km afstand ligt San Pedro Sula. Langs het meer ligt de verbindingsweg tussen deze twee grote steden. Yojoa komt overigens van het Maya-woord Yoco-ha. Dit kan je vertalen als ‘op de aarde samenkomend water’.

     

Plaatsen

In Honduras zijn meerdere grote steden. De hoofdstad is Distrito Central. Tegucigalpa (wat oorspronkelijk de hoofdstad was) en Comayagüela zijn beide in deze stad gefuseerd. Er zijn heel wat steden te vinden in het land met meer dan 100.000 inwoners. Enkele voorbeelden zijn Tela, San Pedro Sula en Villanueva. De criminaliteit in de steden ligt hoog. Wil je de steden, die natuurlijk wel mooi zijn om te bezoeken, aandoen, zorg dan dat je overdag rondkijkt. Blijf ’s avonds binnen! Overdag kun je lekker eten, kathedralen bewonderen, winkelen, de markten bezoeken en je verbazen over deze totaal andere wereld. Maar ook in de kleinere plaatsen zijn er mooie plekken om te ontdekken.

Tegucigalpa

De grootste stad, en tevens met Comayagüela de hoofdstad van Honduras is Tegucigalpa. Het ligt op 990 meter hoogte en maar liefst 1,19 miljoen mensen wonen hier. Hotels zijn hier goed te vinden. Door de inwoners zelf wordt hun stad gewoon Tegus genoemd. De eigenlijke naam betekent ‘zilveren heuvel’ in de taal wat hier oorspronkelijk werd gesproken: het Nahuatl. De stad is ontstaan als centrum voor de mijnbouw in 1578. In 1880 werd het uitgeroepen tot hoofdstad. Tegucigalpa is een stad met veel verkeersoverlast en rondzwervend vuil. Er is wel een voetgangersstraat, Calle Peatonal, waar het niet alleen rustiger is maar waar ook winkeltjes te vinden zijn en eetgelegenheden. Vanaf dit straatje kom je bij het Parque Central. Hier vind je ook de 18e eeuwse kathedraal van San Miguel. Deze kathedraal is van binnen te bezichtigen. Een beeld van Jezus Christus kijkt vanaf de berg uit over de stad waardoor het net is alsof hij zo over de stad waakt. Deze berg is de Picacho. Sloppenwijken zijn tegen deze berg gesitueerd. Vlakbij de stad ligt het nationaal park La Tigra. Dit is een nevelwoud dat beschermd is en tevens de watervoorziening behelst van de stad. Je kunt hier heerlijke dagtochten maken. Een aanrader om te eten bij een eetkraampje in de stad is een Pupusa. Dit is een gevulde tortilla van maïs. Vanaf de weg naar San Pedro Sula vind je de Pulhapanzak waterval. Deze waterval is 43 meter hoog en is omringd door het bos. Je kunt hier lekker zwemmen.

San Pedro Sula

San Pedro Sula ligt in de buurt van Guatemala. Het is de tweede stad van Honduras, maar wordt ook wel de industriële hoofdstad genoemd. Je kunt hier mooie bouwwerken bekijken, zoals de kathedraal. Dit is de Catedral San Pedro Apostol. Deze indrukwekkende kerk is oud, maar van binnen is het een prachtige plaats voor aanbidding. De diensten zijn bij te wonen en natuurlijk ook zo te bewonderen. De kathedraal geeft uitzicht op het park. Diverse musea zijn in de stad te vinden. Bijvoorbeeld het Museo de Antropologia e Historia. Hier kun je goed zien hoe de stad zich ontwikkeld heeft en hoe de mensen vroeger hier woonden. Niet alleen in de stad zelf maar ook door de verschillende groeperingen in de omgeving. De stad heeft, zoals het een beetje stad betaamt, een grote markt. De Mercado Guamilito wordt niet alleen bezocht voor het inslaan van eten en kleding. De markt staat bol van kunstnijverheid. Veel keramiek, bijvoorbeeld, is hier te vinden. Slenteren over deze markt mag je dus eigenlijk niet missen. Buiten de stad kun je op bezoek bij het Nationaal Park Cusuco (ongeveer 40 km.) Dit park ligt relatief laag (net boven de zeespiegel) en je kunt er veel verschillende soorten flora en fauna zien. Hoewel de stad veel te bieden heeft, heeft het ook een zeer donkere kant. Het is de gevaarlijkste stad van de wereld in verband met zijn torenhoge aantallen moordzaken. Hou dit dus goed in je achterhoofd en wees op je hoede!

Mijndorpjes: Valle de Angeles

Ten noorden van Tegucigalpa zijn er kleine mijndorpjes te vinden, gelegen in de heuvels van het land. Dit is onder andere Valle de Angeles. Het lijkt alsof de tijd hier heeft stil gestaan en je waant jezelf zo’n vijf eeuwen terug. Het dorpje telt rond de 9.000 inwoners. Eigenlijk heette het dorpje Cimarrón. De bijnaam destijds, Valle de Angeles, zoals het dorp tegenwoordig heet, komt waarschijnlijk omdat er mooie vrouwen woonden in het plaatsje en zij werden als engelen betiteld. Door de Spanjaarden werd het plaatsje omgetoverd tot een mijndorp. De bewoners moesten aan de slag in de mijnen. Goud en zilver werd hier gewonnen wat vervolgens werd verscheept naar Spanje. Nu is het een rustig dorpje wat in de weekenden veel bezoek krijgt van de inwoners van de hoofdstad omdat ze hier de rust en de ruimte vinden die ze thuis niet hebben. Langs de kant van de weg wordt eten verkocht door Hondurese vrouwen. Op het dorpsplein worden spulletjes verkocht zoals potten en schilderijtjes. Een ander mijndorpje is Santa Lucía. Hier kun je onder andere de kerk van Santa Lucía zien waar het Christusbeeld staat wat de Spaanse koning in 1572 schonk aan het dorpje. Ook hier zijn er in het weekeinde veel dagjesmensen die komen genieten van de rust en de frissere lucht. Vanuit de dorpjes kun je heerlijk wandelen, bijvoorbeeld naar de top van de heuvels, en kijk vervolgens uit over de vallei. Je kunt een museum bezoeken over het verleden van het dorp in Valle de Angeles.

 

Inwoners

Hoeveel inwoners Honduras precies heeft is niet echt bekend. Er zijn tellingen die rekening houden met mensen die niet zouden zijn ingeschreven in het bevolkingsregister. De aantallen variëren daardoor tussen de 5 en 7 miljoen inwoners. De reden waarom niet alle inwoners hun kinderen laten inschrijven stamt nog uit de tijd van de dictatoriale regimes. In die tijd was het juist veiliger om niet vindbaar te zijn en daarmee was het voordeel om je niet in te laten schrijven groter dan het nadeel. Dit komt met name voor onder de arme bevolkingsgroepen. Een andere reden is ook dat als je niet staat ingeschreven je dus ook geen belastingplicht hebt. De meeste inwoners zijn katholiek. Er wonen meerdere bevolkingsgroepen in het land. Natuurlijk zijn er de afstammelingen van de Spanjaarden. Hoewel er in Honduras geen ‘raszuivere’ Spanjaarden wonen. Het zijn nazaten van Spanjaarden die samen met de indianen kinderen kregen. Deze ‘mix’ worden Ladino’s genoemd. Ook de indianen wonen uiteraard nog in Honduras. Toen Columbus het land ontdekte in 1502 woonden er vooral Maya’s en Lenca’s. De indígena’s (indianen) die er nu nog wonen, wonen vooral in de regio La Mosquitia. De oorspronkelijke Lenca’s zijn voor een groot deel vermengd met de Ladino’s. Toch kan je in het binnenland nog dorpen vinden waar de bewoners zeggen echte Lenca’s te zijn. Eigenlijk gaat hetzelfde verhaal op voor de Maya’s. Ook zij zijn opgegaan in andere bevolkingsgroepen. In de buurt van Copán zijn nog wel een aantal Maya’s te vinden, die nu Chortí indianen heten. Ook de afstammelingen van de Afrikaanse slaven, die hier als schipbreukelingen terecht kwamen, wonen hier nog. Zij worden de Garífunas genoemd en wonen voornamelijk langs de noordkust. Op de Baai-eilanden wonen tenslotte nog de afstammelingen van de Engelsen. De eilanden waren eerst namelijk in Engelse handen.

 

Talen

In Honduras wordt als officiële taal het Spaans gesproken. De Spaanse bezetting is daar natuurlijk debet aan. Toch zijn er nog genoeg mensen die een andere taal spreken als moedertaal. De Ladino’s spreken voornamelijk Spaans, wat natuurlijk niet vreemd is omdat zij gedeeltelijk afstammen van de Spanjaarden. Zo spreken de Garífunas een mengelmoesje van Spaans, Engels en verschillende talen uit Afrika. Deze taal noemen ze het Garífuna. De eilanders tenslotte spreken Engels. Dit wordt ook meteen als een reden gezien waarom het bij hen economisch gezien beter gaat dan bijvoorbeeld bij andere minderheden in het land. Doordat zij de Engelse wereldtaal machtig zijn, worden ze bijvoorbeeld eerder aangenomen op internationale vrachtschepen. Daardoor zouden ze meer weten van de wereld om zich heen dan de Spaans sprekende bewoners. Natuurlijk zal ook de populariteit onder toeristen voor deze tropische eilanden een pluspunt zijn. Dit is natuurlijk vooral te danken aan het heerlijke strandleven op de eilanden. Maar ook voor de toerist is het handig dat hij zich verstaanbaar kan maken. Dus misschien is de taal inderdaad wel een oorzaak van het succes, ten opzichte van de rest van Honduras. Hoewel er een Chortí taal bestaat, spreken de Chortí indianen in Honduras gewoon Spaans, net als de Ladino’s. Ook de cultuur van deze indianen is hetzelfde als die van de Ladino’s. Wil je de echte Chortí taal en de bijbehorende cultuur leren kennen, dan zul je moeten afreizen naar Guatemala waar nog nederzettingen zijn waar deze taal en cultuur wel goed bewaard zijn gebleven. Neem voor de zekerheid tijdens je reis sowieso een klein handboekje met wat Spaanse woordjes mee. Dan kun je overal ongeveer duidelijk maken wat je wilt, ook in gebieden waar geen Engels gesproken wordt.

 

Vervoer

Het vervoer in Honduras heeft helaas veel te maken met criminaliteit. Wees dan ook op je hoede, ongeacht hoe je reist want overal zitten haken en ogen aan. In Honduras zijn meerdere vliegvelden te vinden, zoals bijvoorbeeld in de hoofdstad Tegucigalpa. Ook in San Pedro Sula, een industriestad, is een groter vliegveld. Over de rest van het land zijn er kleinere vliegveldjes te vinden. In het binnenland van Honduras kun je reizen per bus. In de bus moet je rekening houden met de aanwezigheid van dieven. Kies daarom voor de luxe busverbindingen of ga met een hoteltaxi want deze zijn meer te vertrouwen. Hou niet zomaar een taxi aan, want Honduras is zeer onveilig. Om deze zelfde reden moet je er dan ook voor kiezen om niet alleen te reizen. Hou ook altijd je bagage bij je, zodat je er zicht op hebt. Gebruik hiervoor bijvoorbeeld een rugzak. Liften moet je hier zeker nooit doen. Mocht je zelf gaan rijden, zorg dat deuren en ramen dan gesloten zijn. Niet alleen als je stil staat, maar ook terwijl je rijdt. Gewapende overvallen komen namelijk veel voor in het verkeer. Verder moet je defensief rijden en alleen overdag. Niet alleen vanwege de criminaliteit, maar ook omdat de signalisatie ontbreekt. Rij alleen op de belangrijkste wegen. Zeker het gebied bij Guatemala en El Salvador is extreem gevaarlijk (hier kunnen de dieven snel illegaal de grens oversteken). Hou er rekening mee dat in het regenseizoen wegen overstroomd zijn. Bruggen kunnen verwoest worden en toegangswegen geblokkeerd raken! Honduras heeft vijf havens aan zee. Vier ervan liggen aan de Caraïbische kust. Dit zijn de havens bij Puerto Cortés, La Ceiba, Tela en Puerto Castilla. De vijfde zeehaven kan je vinden bij San Lorenzo aan de Stille Oceaan. Piraten slaan ook hier hun slag.

 

Keuken

Eieren, bonen, maïs, rijst: zomaar een paar gerechten die je veel zult tegenkomen in Honduras. Eten is belangrijk voor de mensen hier en het wordt dan ook uitgebreid gedaan. Ze eten omdat het lekker is, de gezondheid komt niet echt aan de orde. Groente en fruit wordt wel gegeten maar in mindere mate. Daarnaast vloeit er rijkelijk frisdrank, wat natuurlijk ook de gezondheid niet echt ten goede komt. Dé echte Hondurese maaltijd is de tortilla waarbij bonen en rijst gegeten worden. Ook bij het eten zijn zowel Spaanse als Afrikaanse invloeden te vinden. Naast de tortilla smullen de inwoners van burrita’s (dit is een echt Hondurees recept). Of ze eten rijst die geweekt wordt in suiker en kaneel (ook wel arroz con leche genoemd) of de zogenaamde pastelitos de carne. Hierbij krijg je deeg wat gevuld is met vlees, rijst of aardappelen. Kokos wordt eveneens veel gebruikt bij de Hondurese gerechten. Zelfs bij het ontbijt worden er al tortilla’s gegeten! Daarnaast nuttigen ze gebakken eieren, kaas, bonen, zure room en meestal wordt er koffie bij gedronken. Ontbijten wordt dan ook uitgebreid gedaan en is ook niet bepaald een luchtig ontbijtje te noemen. Ook voor het avondeten wordt overigens uitgebreid de tijd genomen. Vlees en vis met natuurlijk rijst, bonen en ook nog salade. Vegetarisch eten komt niet heel veel voor. Sauzen zijn ze wel dol op. De saus wordt aangeduid in de termen picante, chili of chirmol. Vaak zijn ze vers gemaakt. Sap wordt gemaakt van vers fruit, wat dan wordt aangelengd met water of melk. Dit wordt een batido genoemd. Onderweg kan je goed aan verschillende soorten frisdrank komen. Cola of limonades of gewoon water. Opgelet: kraanwater is hier niet geschikt om zo te drinken! Natuurlijk is ook bier gewoon te verkrijgen.

 

Veiligheid

Bij het reizen naar Honduras zul je bewust moeten zijn van een aantal dingen op het gebied van veiligheid. In Honduras heerst grote criminaliteit door de georganiseerde misdaad, maar ook door jeugdbendes. Het land heeft de twijfelachtige eer om bij de meest misdadige landen van Latijns-Amerika te horen. Daarnaast zijn er ook weleens demonstraties die tot geweld aanzetten. Probeer deze dan ook te omzeilen. In het verkeer is het ook oppassen geblazen. Gewapende overvallen komen hier namelijk veel voor. Daarom is het raadzaam om vooral gebruik te maken van hoteltaxi’s of de luxe busverbindingen, die je rechtstreeks naar je plaats van bestemming brengen. Grote steden vormen natuurlijk helemaal een risico. Reizen naar La Ceiba, Trujillo en Yoro wordt afgeraden. Drugshandel is vooral aanwezig in het noorden en het oosten. Ook de grensgebieden vormen een gevaar door smokkel van wapens, gestolen auto’s en ook weer die drugs. Onveilige situaties vanuit de natuur zijn er ook. Van juni t/m oktober kunnen er tropische stormen voorkomen, waarvan sommige zelfs orkanen zijn. Daarnaast komen er ook aardbevingen en –verschuivingen voor. Helaas zijn er ook nog wel eens overstromingen. Pas je gedrag aan op deze dreigingen. Reis niet ’s nachts, maar blijf dan juist binnen. Alleen reizen is eigenlijk niet verstandig. Net als het bezoeken van afgelegen plekken. Zorg dat je niet teveel geld bij je hebt en draag niet opvallend dure spullen zoals sieraden. Reis je met kinderen? Laat deze nooit alleen tijdens jouw vakantie! Daarvoor is Honduras helaas niet veilig genoeg. Natuurlijk is het altijd raadzaam om op de hoogte te blijven van de ontwikkelingen in het land. Dit kan immers altijd weer veranderen. Helaas is er bij nood geen Nederlandse ambassade in Honduras. In zo’n geval moet je je wenden tot de ambassade in Costa Rica.

 

Medische info

Ga je op vakantie naar Honduras, dan moet je rekening houden met vaccinaties. Het advies voor Honduras is op dit moment om je in te laten enten tegen Hepatitis A en Polio (DTP). Ook moet je rekening houden met malaria. Daarnaast heerst ook het Zika-virus en de Dengue-koorts in Honduras. Deze ziektes worden overgedragen door muggen. Ook Chikungunya, een virale ziekte, wordt overgedragen door muggen. Daarom moet je erop letten dat je slaapt onder een klamboe en denk eraan om muggenmelk te gebruiken waar DEET in zit. Door lichaamsdelen niet bloot te laten kun je ook een hoop ellende beter voorkomen. Tegen malaria dien je malariapillen te slikken. Helaas is er geen eenvoudig prikje beschikbaar! Op de site van de Wereldgezondheidsorganisatie kun je op de hoogte blijven van de meest recente ontwikkelingen in Honduras wat betreft ziektes. Raadpleeg deze dan ook voordat je vertrekt! Heb je daar medische hulp nodig? Raadpleeg dan bij voorkeur een privéarts of een privéziekenhuis. Zorg voordat je vertrekt dat je een goede reisverzekering hebt afgesloten die dit soort kosten dekt! Gebruik je medicijnen? Neem dan ruim voldoende voorraad mee. Water drinken? Doe dit niet uit de kraan. Spoel ook het fruit en de groente af met bronwater voordat je het nuttigt. Natuurlijk is het zielig om de vele zwerfhonden te zien. Een aai of even met ze spelen: je wilt ze graag even ‘helpen’…maar let op: rabiës ligt op de loer. Ken je jezelf en weet je dat je het toch niet laten kunt? Laat je dan inenten voor deze ziekte! In Honduras is er namelijk niet overal antistoffen aanwezig. Daarom wordt het dan ook afgeraden om met de honden te spelen en daarnaast moet je dus ook het contact met andere wilde of verwilderde dieren vermijden zoals katten, vossen, vleermuizen enzovoorts.

 

Visum

Het hangt er van af hoe lang je in Honduras gaat blijven welke maatregelen je moet nemen op het gebied van reisdocumenten. Je mag maximaal drie maanden in het land verblijven als toerist. In zo’n geval heb je geen visum nodig. Wil of moet je langer naar Honduras toe, dan moet je contact opnemen met de ambassade van het Midden-Amerikaanse land. Deze zit in Den Haag. Maar let op, zo makkelijk kom je er namelijk niet vanaf. Als toerist (maar ook als je voor zaken gaat) heb je namelijk wel nog andere documenten nodig. Natuurlijk allereerst een geldig paspoort. Deze moet nog zes maanden geldig zijn vanaf het moment dat je Honduras inkomt. De douane moet ook nog de kans hebben om een stempel te kunnen zetten, dus moet er een lege visumpagina in zitten. Naast dit paspoort moet je ook een retourvlucht kunnen laten zien. Dit kan terug naar huis zijn of naar een ander land. Dat maakt verder niet uit, als je hiermee maar kunt bewijzen dat je van plan bent het land binnen een bepaalde tijd ook weer te verlaten. Daarnaast moet je kunnen laten zien dat je de vereiste papieren hebt die het land eist waar je na Honduras heen gaat. Ze willen dus zeker weten of je weer zult vertrekken. Vraag na bij je luchtvaartmaatschappij of inchecken zonder visum toegestaan is. Bedenk dat dit ook geldt als je alleen maar op doorreis bent. Ook dan zul je dus die papieren moeten laten zien. Let goed op dat je alles op tijd checkt zodat je ruim de tijd hebt om eventuele verlopen paspoorten te kunnen vervangen. Het zou toch jammer zijn als je daardoor het land uiteindelijk niet in zou kunnen!